22 Şubat 2011 Salı

Hayat "düstur"u

Bak şindi...olacak şey mi...aklıma gelene bak az önceki yazımın ardından. sanırım günlük konusu açılınca beynim fır fır dönüp en komik anıların birinde durdu ve parmağımı heyecanlı bir hamleyle yeni kayıt düğmesine doğru itti.


Günlük değil de "hatıra defteri" diye bişey vardı benim çocukluğumda. Ailene, yakın çevrene, arkadaşlarına filan yazdırırdın. Seni ne kadar sevdiklerini filan yazarlar, güzel dileklerde bulunurlardı. Aileden birine yazdırdığında kesin içinde eski Türkçe geçen bir cümle olurdu ve ben çok sinir olurdum buna :))


Babaannemle Dedeme yazdırmıştım. Dışı mavi kaplı, bir tane kız resmi olan bir hatıra defterim vardı. (Bak onlar nerde hiç bilmiyorum, günlüklerim duruyor da...) İkisi de çok sevinmiş ve hemen koyulmuşlardı yazmaya. Dedemin ilk cümlesi "Sana bir hayat düsturu yazayım..." idi. Bu ne demek diye babama sormuştum babam da açıklamıştı. Ama ben takmıştım o kelimeye ve naptım dersiniz? Onu güzelce karalayıp, altına amaç mı yazmıstım gaye mi yazmıştım tam hatırlayamıyorum şimdi. Türkçeleştirmiştim yani aklımca:))(gaye çok Türkçe sanki de) Babaannem de "bu güzel sahifeyi bana ayırdığın için gözlerinden öperim" yazmıştı. Sahife ne yaaa! :))) tabi aynı muameleyi ona da yapmıştım. Şimdi bunu yaptığım için öyle üzüldüm ki...çocuk aklı işte...sanki onlar yanlış yazmıs da ben düzeltmişim gibi...ne ayıp etmişim...Öyle aklıma geldi işte...


aaa babaannem bi kere de benim günlüğümü okumaya kalkmıştı yaa... "Ajanda günlük" yıllarımdaydı. herhalde ortaokulda filandım. Tatilde onların yanında kalıyordum ve her akşam o günlük çıkıyor ve özene bezene bişeyler karalıyordum. Babaannem de her seferinde şakacı tavrıyla " ne yazıyorsun, ben de okuyayım" der gülerdi. Bir gece nasıl olduysa masanın üzerinde unutmuşum. Su içmeye kalktım aa bir baktım odanın kapısı aralıktı ve babaannem yakın gözlüklerini takmış bi güzel günlüğümü okuyor. ben su içerken babaannem de tuvalate gitti galiba fırsat bu fırsat kaptığım gibi günlüğü çantama koyup hemen yatağa girdim. Gerisini bilmiyorum ve bazen düşünürüm. Tuvaletten geldiğinde babaannemin yüzünde oluşan dumuru düşünürüm bazen :))) Soramazdı da, günlüğün nerde okuyodum ben onu diye :))) ööyle kalakalmıştır :)) hehehe:))


Bu arada neydi o hayat "düstur"u hiç hatırlamıyorum...Belki hatırlasam herşey daha güzel olurdu yaşamımda...kelimeye takacağıma içeriğine taksaymışım keşke...çocuk aklı işte...:)


Kelimelere takmam yüzünden oluyor ne oluyorsa zaten. Bir şeyi ille kafamdaki kelimelerle duymak istiyorum hep...İçerikten çok biçime önem vermek beynimi yoruyor...yoruyor...


NOT: Şİmdi hatırladım! "kanun" yazmıştım ben ona. Düstur, kanun demek demişti babam..Amaç ya da gaye değil...:)

10 yorum:

vernonsullivan dedi ki...

ya o hatıra defteri olayı neydi ya. bir de garip garip maniler filan yazılırdı. kalbinden temiz sayfa vs. fena.

Lucyn dedi ki...

evet. keşke saklayayaymışım. iyi malzeme çıkardı onlardan :)

vernonsullivan dedi ki...

ahahah cidden ya. ben de arayayım evde. lambada yaptığımız insanlar ne yazmışlar hatıra defterine bakayım :)

Lucyn dedi ki...

ahaha :)))

Lucyn dedi ki...

bi de "makarena"lı yıllar vardı ki evlere şenlik :))

vernonsullivan dedi ki...

ahahah geçen akşam makarenanın klibini izledim ben. o iki amca nedir ya. ahahaha.

Miskin Kek dedi ki...

hey gidi ajandalı günlük yılları ve babaneler :D:D

benim de benzer olay annemle geçirmişliğim vardır ^^

Lucyn dedi ki...

Miskincim, o bahsettiğim korkunç surat çıkan wii oyununu ekledim bu arada :)) ama dediğim gibi olay dengeden ibaret sanıyorum, zira bunda çıkmıyor:) dün gene deniim dedim (sesini kısarak) gene pörtledi. Var bi dengesizlik bende diyorum da işte...:))

Adsız dedi ki...

bi önceki jenerasyon/nesil'de de anket defteri vardı, beki sonra da olmuştuR, her neyse popülerdi diyelim...

özellikle kızlar doldururdu, sonra aklı evvel bi tane gider defteri bi erkeğe gösterirdi sonrası kavga kıyamet:) kimin kimi beğendiği, kızların ufak tefek sırlar ortaya saçılır defteri gösteren bu arada iyi de bi puan toplardı...


lola

Lucyn dedi ki...

O bizim jenerasyon sanırım; 80 Kuşağı :)

evet, o kısmı unutmuşum..